انار شيرين به همراه آب به شيرين استفاده مىكنند و در وقت پختن از مصالحى چون نعناع تازه و هل و دارچين در آن بيفزايند . روشنائى كبير : رجوع شود به ذيل « باسليقون اكبر » . روشنايى : رجوع شود به ذيل « كحل روشنايى » . روشنايى كبير : كف دريا و اقليمياى نقره ، هريك ده درم ؛ نمك اندرانى ، ساذج هندى سپيدهء ارزيّه ، فلفل ، دار فلفل ، سنبل الطيب و سرمهء اصفهانى ، هر يك دو درم ؛ نمك هندى ميخك و دواله ، هريك يك درم ؛ صبر سقوطرى ، عصارهء ماميثا ، مس سوخته ، هريك پنج درم ، ماميران ، مرّمكى ، نوشادر و زردچوبه ، هريك سه درم ، هليلهء زرد ، چهار درم ؛ همه را پودر كرده و به كار برند . روغن بيد : در سعال . روغن ثافسيا : روغن حبّ الغار : در انتشار موى . روغن عقرب : در سنگ مثانه . روغن گل و جز آن : در صداع ساذج . روغن گندم : در قوباء . روغن لادن : در حفظ موى . روغن ماميثا : روغن مورچه : در معظّمات قضيب . روغن‌ها : رجوع شود به ذيل « روغن گل » و نيز « روغن لادن » كه طريق اخذ تمام روغن‌ها در آنجا گفته شده است . زرشكيّه : نوعى غذا است كه جهت تهيهء آن برنج را بايد در آب بپزند و وقتى نيم‌پخت شد آب زرشك تازه يا آب زرشك خيسانيده و قدرى نبات كه آن را لذيذ گرداند با شيرهء بادام شيرين يا روغن آن داخل كرده و بپزند و مصرف كنند . زرعونى : در فصل قوت باه . زنجبيل مربا : چوب بىريشهء زنجبيل آزاد را زير ريگ كنند و هر روز آب بر آن بريزند تا بيست روز و سپس آن را درآورده و با آب و عسل بجوشانند تا به قوام آيد . زيرباج : غذايى است كه روش تهيهء آن براساس مخزن الادويه كه به طريق شفاء الأسقام نقل نموده به اين شكل است كه گوشت را به قدر يك رطل ريزه‌ريزه كنند و اگر مرغ است از بند بند جدا كرده و با دارچينى و نخود پوست كنده و روغن كنجد تازه و آب